Header AD

Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης: Πρεμιέρα για το νέο στολίδι της Αθήνας

Ηταν η πρώτη φορά που υποδέχθηκε κόσμο στις αίθουσες του ισογείου και του υπογείου, όπου εγκαινιάστηκε η έκθεση «ΕΜΣΤ - M HKA. Κρίσιμοι Διάλογοι: Αθήνα - Αμβέρσα». «Για μας σήμερα είναι η πιο μεγάλη μέρα» τόνισε η διευθύντριά του ΕΜΣΤ, Κατερίνα Κοσκινά. «Το ΕΜΣΤ ανοίγει σταδιακά και τμηματικά. Σήμερα (σ.σ. χθες) γίνεται η αρχή και είναι ένα ακόμη βήμα που θα μας οδηγήσει στα επίσημα θεσμικά εγκαίνια του μουσείου».

Με την έκθεση, που θα διαρκέσει έως τις 29 Ιανουαρίου 2017, επανεκκινείται, ουσιαστικά, η περιοδική εκθεσιακή δραστηριότητα του Μουσείου, που είχε διακοπεί το 2015 λόγω της μεταστέγασής του στην έδρα του και των ενεργειών για την παραλαβή και λειτουργία του. Ωστόσο, στην πλήρη ανάπτυξή του θα δούμε το ΕΜΣΤ, καλώς εχόντων των πραγμάτων, σε έναν χρόνο, περίπου, ύστερα από καθυστερήσεις, αναβολές, προβλήματα, αλλαγή σκυτάλης εργολάβων και διευθυντών. Δηλαδή σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την ίδρυσή του και δεκαεφτά μετά την έκθεση-αφιέρωμα στον Γιάννη Τσαρούχη (2000) στο κτίριο του Φιξ!

Η έκθεση «ΕΜΣΤ - M HKA. Κρίσιμοι Διάλογοι: Αθήνα - Αμβέρσα» αποτελεί έναν θεωρητικό και οπτικό διάλογο, βασισμένο σε έργα από τις συλλογές των δύο Μουσείων. Διαρθρώνεται γύρω από 22 έννοιες με αντίστοιχα έργα τριών καλλιτεχνών σε διάλογο γύρω από την έννοια αυτή και παρουσιάζει συνολικά 66 καλλιτέχνες και περισσότερα από 70 έργα. «Η τέχνη δεν μπορεί να σώσει ή να αλλάξει τον κόσμο. Μπορεί να μας βοηθήσει να τον αφηγηθούμε» υποστηρίζει ο διευθυντής του Μ ΗΚΑ, Bart De Baere. Τον Απρίλιο του 2017 η έκθεση θα ταξιδέψει σε περιορισμένη εκδοχή στο Βέλγιο.

Η περιήγηση στην έκθεση μάς φέρνει αντιμέτωπους με έργα, στον πρώτο όροφο, όπως αυτό του Ηλία Παπαηλιάκη που κάνει μια απόπειρα να αποδώσει ζωγραφικά από μνήμης ένα νυχτερινό τοπίο από ένα ταξίδι κάπου στην «Ανατολή». Απέναντι ο Βίλχελμ Σάζναλ ζωγραφίζει νάρκες θαλάσσης από ένα μουσείο στις πολωνικές ακτές, καθώς και το δωμάτιο στο οποίο έμεινε ο πατέρας του ως φιλοξενούμενος εργάτης στην Ανατολική Γερμανία (ενότητα «Η διαπραγμάτευση της μνήμης»). Ο Κωστής Βελώνης διατυπώνει έναν παραλληλισμό ανάμεσα σε μνημεία της αγάπης, στο μαρμάρινο θέατρο που ανέγειρε το 161 μ.Χ. ο Ηρώδης Αττικός στη μνήμη της συζύγου του (μια μινιατούρα του Ηρωδείου με μια κόκκινη καρδιά να τη φωτίζει), και στο τραγούδι «The First Time Ever I Saw Your Face», που έγραψε το 1957 ο Γιούαν Μακόλ για την Πέγκι Σίγκερ, μετέπειτα σύζυγό του (ενότητα «Συλλογισμοί πάνω στην πολιτισμική πολυπλοκότητα»).

Το όραμα

Στο υπόγειο του ΕΜΣΤ, «Το ποτάμι της ζωής» της Δανάης Στράτου παρουσιάζει ένα ενοποιημένο όραμα των μεγάλων ποταμών της Γης ως φλέβες στο σώμα του πλανήτη, μέσα από βίντεο τραβηγμένα από την καλλιτέχνιδα από την ίδια πλευρά των ποταμόπλοιων, ενώ τα «Μποτάρι» της Κιμσούτζα, γλυπτά αλλά και δοχεία που περιέχουν στο εσωτερικό τους άλλα αντικείμενα, αποτελούν μια επιγραμματική διατύπωση για τις ανθρώπινες μεταναστευτικές ροές (ενότητα η «Ροή του κόσμου»). Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς και ο Ουλάι δημιουργούν μια φορτισμένη εικόνα έντασης ανάμεσά τους μέσα σε μια πολαρόιντ, με ένα τεντωμένο τόξο να σημαδεύει την καρδιά της Αμπράμοβιτς (ενότητα «Δια προσωπικός χώρος»).
Με τα σκαθάρια του ο Γιαν Φαμπρ επιτυγχάνει την τέλεια γλυπτική φόρμα: την ανθρωπόμορφη, την ώρα που η Μαρία Παπαδημητρίου παραπέμπει με το έργο της στη συλλογική φρίκη, υπονοώντας, έτσι, ταυτόχρονα και την ανθρωπιά (ενότητα «Ο χώρος της στέρεης φαντασίας»). Στον «Ουρανό», ο Κώστας Τσόκλης χρησιμοποιεί την οφθαλμαπάτη για να δημιουργήσει ένα σκηνικό που πατάει στη γη και ταυτόχρονα ίπταται στα σύννεφα, δίπλα στο έργο του Βιμ Ντελβουά που παίρνει τη λειτουργική μορφή ενός αναδευτήρα τσιμέντου, αλλά ταυτόχρονα είναι σκαλιστός στο χέρι και διακοσμημένος με θαλασσιά και λευκά χρώματα που θυμίζουν κεραμικά (ενότητα «Παλλόμενη εικόνα»).

ethnos.gr
Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης: Πρεμιέρα για το νέο στολίδι της Αθήνας Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης: Πρεμιέρα για το νέο στολίδι της Αθήνας Reviewed by Νότιος Χτύπος on 3:00 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια